Waarom zijn bepaalde mensen zo bang voor AI? Mijn eerlijke antwoord: het is nieuw, het is onbekend en ja, het is krachtig. Het heeft scherpe kantjes waar we niet blind voor mogen zijn.

Dan ben ik dus bezig een verhaal rond een historische figuur te bedenken, wanneer een ander personage plots ook een eigen leven begint te leiden.

Geachte heer de Rais,

Mensen, ik heb het gewaagd. Door omstandigheden buiten haar wil om moest de redactie verstek geven. Daarom heb ik besloten de publicatie van De schaduw van Akko even uit te stellen om na te gaan of ik mijn manier van werken al dan niet moet herzien.

Ik ben al een tijdje bezig de nieuwste trends te volgen, en ja, ik kijk ook naar AI. Wat me daarbij opvalt, is dat veel mensen uit angst voor AI juist schade berokkenen aan de kunstenaars die ze zeggen te willen helpen. Tegenwoordig kun je in Engelstalige auteursgroepen nauwelijks nog een cover posten zonder veroordeeld te worden. Zelfs als je veel geld hebt betaald voor een digitaal getekende cover, zullen sommigen toch meteen "AI" roepen. En alsof dat nog niet genoeg is, is het ook geen garantie dat je boek daardoor beter verkoopt.

Ik schrijf historische fictie. Dat betekent dat ik verhalen verzin met een historische gebeurtenis als uitvalsbasis, met zelfverzonnen personages. Een voorbeeld is In furie en vlam, een novelle waarin ik de Spaanse Furie in Antwerpen als achtergrond gebruik.

Ik ga meteen de olifant in de kamer benoemen: ik lees graag. Ik hou van fantasy. Maar ik lees fantasy zelden in mijn moedertaal.

Ik ben net terug van vakantie en ben al een volgende reis aan het plannen. Anders zit ik hele dagen over mijn manuscripten gebogen, of lees ik een boek van een ander.

Ik ben eerlijk dat ik echt achter de rauwe vibe van 'De komst van de zwarte eenhoorn' stond.  Allen was door een samenwerking in die tijd het verhaal niet helemaal geworden wat ik voor ogen had. Ik vond de uitwerking niet zoals ik gepland had. Mijn collega stond erop dingen anders te doen. Om aan het aantal woorden te geraken, begon het voor mij een wirwar aan personages te worden, die naar mijn mening bladvulling werden.

Ik geef toe dat ik mijn laatste manuscripten op middeleeuwse slagvelden doorbreng. Ik wil het hierbij eens even hebben over de paarden. Deze dieren waren zowel waardevol als niet gespaard. Ze waren duur als investering. Een goed paard kostte wat, maar toch was het in de strijd dikwijls het paard dat ze wilden raken om de ruiter onderuit te halen.