Deze Facebookpost maakte ik, omdat ik de laatste tijd veel van die advertenties op mijn tijdlijn krijg, die beweren een boek in 5 minuten te kunnen produceren. Nu ik weet dat het geen 1-aprilgrap is, frons ik even.
Beste Facebook,
Jouw algoritme heeft opgepikt dat ik schrijf. Fantastisch! Hip Hoi!
Er is wel een klein probleempje. Ik snap dat je de markt van je adverteerders wil respecteren, maar ik denk dat al die bedrijven die 'schrijf je boek in 5 minuten met AI' nu niet echt de doelgroep van schrijvers zijn.
Schrijvers zijn rare beestjes. Als ze een verhaal in hun hoofd hebben, hebben ze het niet in hun tenen. En ja, dan willen we het graag zo snel mogelijk op papier, maar niet op die manier.
Wat is de lol van schrijven, als je gewoon wat prompts ingeeft en oeps, het ding doet het zelf?
O ja, ik heb dat uit nieuwsgierigheid ook eens geprobeerd en kreeg een op het eerste gezicht mooi geschreven tekst, maar de inhoud hield geen steek.
Dus nee, ik voel me niet bedreigd door dit soort proza en ben ook niet van plan om er geld aan uit te geven om dat te produceren. Natuurlijk, als je zo iemand bent die niet kan schrijven, maar wel het vuur aan de duivel kan verkopen, snap ik dat je er geld in ruikt. Of je tevreden terugkerende lezers gaat hebben, laat ik in het midden.
Maar schrijvers worstelen toch liever met hun toetsenbord om van hun verhaal hun verhaal te maken, in hun woorden. Die zijn dan misschien niet zo AI-perfect, bevatten soms herhalingen, stopwoorden en ga zo verder, maar maken het menselijk.
De enige AI die mij als schrijver helpt, is een tool die mijn ergste typfouten eruit haalt en me helpt kromme zinnen recht te trekken, zodat een menselijke redacteur ermee aan de slag kan.
Als lezers ooit machines worden, dan hebben schrijvers een probleem. Machines die tekst bulken, beschouw ik dus niet als mijn markt en ook niet als mijn concurrentie.
Reactie plaatsen
Reacties