Ik ben even van mijn project afgeleid. De historische fantasy met Neanderthalers en Homo sapiens ligt even opzij. Niet omdat ik dat project laat vallen, maar het verhaal krijgt een andere draai dan ik het plande.
Dat is ook zo met een oud concept dat ik al zeker twintig jaar in mijn hoofd had. Ik wilde graag historische horror schrijven en daarbij het grootste monster uit de geschiedenis ten tonele voeren. Helaas is het anders uitgedraaid dan ik dacht. Ik wilde op mijn manier het verhaal van Gilles de Rais brengen ... en dat heb ik ook gedaan. Ik ben mijn manuscript nu aan het herschrijven en de personages hebben mijn verhaal gekaapt.
Ik wilde een monster neerzetten en kreeg iets compleet anders. Tijdens het schrijven veranderde mijn beeld van de historische figuren die ik in mijn achterhoofd had. Ik begon ook te beseffen dat het proces bijna onmogelijk werd en steeds meer begon ik het propaganda te vinden. Ook moest ik denken aan de eerste persoon waar Gilles de Rais mee geassocieerd werd: Jeanne d'Arc. Ik vond het leuk om ze nu eens op te voeren als een bijpersonage en haar niet in de hoofdrol te zetten. Ze blijft belangrijk, maar op een andere manier dan veel historische werken het aanpakken.
Mijn conclusie: ik heb een meermaals gebruikt concept aangesneden. Er zijn meerdere schrijvers met Gilles de Rais aan de slag gegaan en ik geef toe dat ik interesse kreeg door 'De duivel en de maagd' van Hubert Lampo te lezen. Wel, ik kan met een gerust hart zeggen dat ik mijn Gilles de Rais niet in zijn werk herken, of maar deels. Ik heb dus mijn draai aan de geschiedenis gegeven.
Over mijn Gilles de Rais kan ik het volgende zeggen: nee, hij is niet volledig onschuldig. Hij maakt fouten met de vleet en ik vind hem niet mijn aangenaamste personage, maar toch werd hij niet het monster dat ik voor ogen had. Mijn verhaal werd vooral gekaapt door zijn Italiaanse kompaan Francesco Prelati, iemand waar we historisch gesproken nog minder over weten. Bij mij werd hij ook compleet niet wat ik voor ogen had.
Is mijn interpretatie historisch correct? Ik zou het niet weten. Het gruwelijkste van alle feiten in het verhaal is niet alleen dat er daadwerkelijk kinderen vermoord worden, maar vooral dat ik mensen weergeef die in hun tijd en context niet begrepen worden. Daar schuilt in mijn ogen ook een deel van de gruwel, die stilaan een tragedie wordt.
Ik zal zeggen: jullie zullen het ooit wel lezen, maar als schrijver loop ik altijd op alles vooruit. Momenteel is mijn redactie bezig met een zware operatie om 'De schaduw van Akko' klaar te krijgen voor publicatie. Daar ben ik ook nog niet mee klaar, maar ik zit op een punt dat ik er scheel op kijk. Ik ga dus nog even in de middeleeuwen hangen, om dan hopelijk verder te doen in de prehistorie.
Momenteel heb ik nog geen data voor nieuwe uitgaven voorzien, omdat er nog werk aan de winkel is en ik liever wacht tot het echt klaar is dan half werk uit te geven.
Ik ben dus nog niet uitgeschreven. Wie graag historische fictie en fantasy leest: ik zou zeggen: ik heb al genoeg uitgegeven om fans bezig te houden.
Afbeelding: een sfeerbeeld gemaakt in ChatGPT van waar ik nu mee bezig ben.
Reactie plaatsen
Reacties